پرش به محتوای اصلی

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحه 267

پدیدآورندگان:

ص۲۶۷
اين مطلب را فراموش مكن كه -
حرف گفتن بستن آن روزن است عين اظهار سخن پوشيدن است بلبلانه نعره زن بر روى گل تا كنى مشغولشان از بوى گل
تا گوششان به سخن مشغول گردد وهوششان سراغ خود گل را نگيرد . دست از اين سخن بازى برداريد ، زيرا -
پيش آن خورشيد كاو بس روشن است در حقيقت هر دليلى رهزن است