« ولَقَدْ أَرْسَلْنا إِلى أُمَمٍ مِنْ قَبْلِكَ فَأَخَذْناهُمْ بِالْبَأْساءِ واَلضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ . فَلَوْ لا إِذْ جاءَهُمْ بَأْسُنا تَضَرَّعُوا ولكِنْ قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وزَيَّنَ لَهُمُ اَلشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ 6 : 42 - 43 . » ( 1 ) ( ما پيامبرانى را پيش از تو به امتهايى فرستاديم و آنها را با سختىها وناگوارى وبيمارىها به آزمايش گرفتيم باشد كه با سوز قلب بما بگرايند چرا آنان پس از فرود آمدن غضب ما نناليدند وبما متوجه نشدند . يا به جاى آن كه در هنگام فرود آمدن غضب بنالند وپشيمان شوند ، دلهاى آنان سخت و به قساوت گراييد وشيطان كردارهاى آنان را بياراست . )