و به احتمال قوى منظور اين است كه هم نور چشم وهم فردى كه نور را ديده به مبدا خود باز مىگردند وصحرا ودشت در سوداى آنها در تاريكى اوليه مىمانند . ( 1 )
هامش
( 1 ) اگر بيت مربوط به همان معنى باشد كه تفسير كرديم ، احتمال مىرود كه مقصود تعلق ارواح به ابدان است پس از جدايى آنها از يكديگر ، و به اين معنى به معاد جسمانى ، اشاره شده است ، ولى اين بيت در مثنوى انقروى ونيكلسون وجود ندارد . .