آيه
« وأَنْزَلْنا مِنَ اَلسَّماءِ ماءً طَهُوراً 25 : 48 . » ( 1 ) ( و ما از آسمان آب پاك كننده فرستاديم )
تفسير ابيات
شما مىدانيد كه خداوند آب را براى پاك كردن كثافات از آسمان فرو مىآورد ، و همان آب اگر راكد شود و از كار بماند نجس مىشود ، تا حدى كه حواس آدمى آن را مردود مىبيند . با اين حال حق جل وعلا ، آب را در آن حال پليدى نمىگذارد ، بلكه به درياى بىكران رحمتش مىكشاند و با آب زلال آن دريا پاكش مىسازد .
سال ديگر همان آب دامن كشان وخرامان راه فضا را پيش مىگيرد و اگر به او گفته شود كجا بودى ؟ خواهد گفت : در درياى خوشىها غوطه ور بودم ، من از اينجا ، نجس رفتم ، خلعتى گرفته پاك گشتم ، هم اكنون اى پليدان به سوى من بياييد و از خوى من كه وابستهء خودى يزدانى است بهره مند گرديد . من حالا همهء زشتيها را مىپذيرم وعفريتها را چنان پاك مىكنم كه به فرشتگان مبدل شوند . اگر بار ديگر آلوده شوم ، راه اصل پاكىها را در پيش گرفته ، لباس چركين را از تن خود بركنده ، بار ديگر خلعت پاك از منبع پاكىها خواهم پوشيد :
( ( 208 ) ) كار او اين است و كار من همين
عالم آراى است رب العالمين
اگر اين پليدىهاى ما وجود نداشت ، آن منصب بالا را آب نمىتوانست حيازت نمايد .
آن اصل پاكىها ( يعنى آب ) كيسه ها دوخته و با طلاها آكنده بهر طرف در جستجوى مفلسان رهسپار شده است . به بالين گياهان مىرسد ، نيروى روييدن به آنها مىبخشد وصورتهاى ناشسته را پاك مىكند و مانند يك حمال بار بر ، كشتىهاى بىدست و پا را در درياها حمل مىنمايد بلكه صدها هزار دارو در همين آب مخفى
هامش
( 1 ) سوره الفرقان ، آيهء 48 . .