تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
است ، زيرا هر دارويى كه در اين جهان برويد ، سرچشمه اصلىاش آب است . اين آب جان هر درد ودل هر دانه‌اى است و مانند دارو خانه در جويبارها در جريان است يتيمان زمين را مىپروراند ، صدها نوع خوردنى به خاك گرسنه مىبخشايد و موقعى كه مايهء خود را از دست داد ، خيره مىشود و مانند انسانها در سطح خاك تيره مىگردد . ولى بىكار نمىنشيند و مانند انسان در سقوط دست و پا نمىزند بلكه :
( ( 217 ) ) ناله از باطن برآرد كاى خدا آن چه دادى ، دادم وماندم گدا