انسانهاى بد دل از بيم جان در ميان كار زار پا بفرار ميگذارند و دلاوران هم از بيم جان خود را به صفوف دشمنان مىزنند .
در هر دو صورت بيم جان در كار است ، بيم جان آن يكى را به فرار و شكست وادار مىسازد و اين يكى را به غلبه و ثبات .
شجاعان دنيا را ترس و اندوه جان موجب پيش رفت گشته و بز دلان را ، به مرگ در سيه چال خويش مىسپارد .
پس در حقيقت بلا و بيم جان محكى است كه ترسو را از دلاور تمييز مىدهد .
خلاصه آن كه هر كس از وسوسه و ترس به محيط ديگر و وضع ديگر فرار مىكند ، بايد بداند كه از قضايى به قضاى ديگر مىگريزد .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 543
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٥٤٣