آن گاه خر مىگويد : يك بند كه بپايم بسته بودند كفايت مىكرد و نمىداند كه عامل اصلى هر دو بند گران خود او بوده است .
اگر آن نابينا راز بستن بند بر پايش را مىفهميد ، بند ديگرى بر دستش زده نمىشد . -
ور زجرم بند پا آگه بدى
خود ز بند دست و پا ايمن شدى
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحه 212
پدیدآورندگان: محمد تقي جعفري
ص۲۱۲