كرامات و نور شيخ عبد الله مغربى قدس سره
( ( 598 ) ) گفت عبد الله شيخ مغربى
شصت سال از شب نديدم من شبى
( ( 599 ) ) من نديدم ظلمتى در شصت سال
نى به روز و نى به شب نى ز اعتدال
( ( 601 ) ) در بيابانهاى پر از خار و گو
او چو ماه بدر ما را پيش رو
( ( 602 ) ) روى پس ناكرده مىگفت او به شب
هين گو آمد ميل كن بر سوى چپ
( ( 603 ) ) باز گفتى بعد يك دم سوى راست
ميل كن زيرا كه خارى پيش پاست
( ( 604 ) ) روز گشتى پاش را ما پاى بوس
گشته پاهايش چو پاهاى عروس
( ( 605 ) ) نى ز خاك و نى ز گل بر وى اثر
نز خراش خار و آسيب حجر
( ( 606 ) ) مغربى را مشرقى كرده خداى
كرده مغرب را چو مشرق نور زاى
( ( 607 ) ) نور اين شمس شموسى فارس است
روز خاص و عام را او حارس است
( ( 608 ) ) چون نباشد حارس آن نور مجيد ؟
كه هزاران آفتاب آرد پديد
( ( 609 ) ) تو به نور او همىرو در امان
در ميان اژدها و كژدمان
( ( 610 ) ) پيش پيشت مىرود آن نور پاك
مىكند هر ره زنى را چاك چاك
( ( 611 ) ) يوم لا يخزى النَّبىّ را راست دان
نور يسعى بين ايديهم بخوان
( ( 612 ) ) گر چه گردد در قيامت آن فزون
از خدا اين جا بخواهيد آزمون
( ( 613 ) ) كاو ببخشد هم به ميغ و هم به باغ
نور خان و اللَّه اعلم بالبلاغ
آيه
« يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى الله تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا اَلأَنْهارُ يَوْمَ لا يُخْزِي الله اَلنَّبِيَّ وَاَلَّذِينَ آمَنُوا مَعَه نُورُهُمْ يَسْعى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنا أَتْمِمْ لَنا