لب ببندم هر دمى زينسان سخن
توبه آرم هر زمان صد بار من
( ( 4454 ) ) كاين سخن را بعد از اين مدفون كنم
آن كشنده مىكشد من چون كنم
( ( 4455 ) ) كيست آن كه مىكشد اى معتنى ؟
آن كه مىنگذاردت كه دم زنى
( ( 4456 ) ) صد عزيمت مىكنى بهر سفر
مىكشاند مر تو را جاى دگر
( ( 4457 ) ) ز ان بگرداند به هر سو آن لگام
تا خبر يابد ز فارس اسب خام
( ( 4458 ) ) اسب زيركسار ز ان نيكو پى است
كاو همىداند كه فارس بر وى است
( ( 4459 ) ) او دلت را برد و صد سودا ببست
بىمرادت كرد و پس دل را شكست
( ( 4460 ) ) چون شكست او بال آن راى نخست
چون نشد هستىّ بال اشكن درست
( ( 4461 ) ) چون قضايش حبل تدبيرت گسست
چون نشد بر تو قضاى او درست
آيه
« يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِه فَسَوْفَ يَأْتِي الله بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَه أَذِلَّةٍ عَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى اَلْكافِرِينَ 5 : 54 . . . » ( 1 ) ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، هر كس از شما از دينش مرتد شود ، خداوند به زودى گروهى را بجاى آنان مىآورد كه آنها را دوست مىدارد و آنها هم خدا را دوست مىدارند ، تسليم مردم با ايمانند و به كفار ، با شوكت و جلال مىباشند )
هامش
( 1 ) سوره المائدة ، آيهء 54 . .