تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢
لب ببندم هر دمى زينسان سخن توبه آرم هر زمان صد بار من ( ( 4454 ) ) كاين سخن را بعد از اين مدفون كنم آن كشنده مىكشد من چون كنم ( ( 4455 ) ) كيست آن كه مىكشد اى معتنى ؟ آن كه مىنگذاردت كه دم زنى ( ( 4456 ) ) صد عزيمت مىكنى بهر سفر مىكشاند مر تو را جاى دگر ( ( 4457 ) ) ز ان بگرداند به هر سو آن لگام تا خبر يابد ز فارس اسب خام ( ( 4458 ) ) اسب زيركسار ز ان نيكو پى است كاو همىداند كه فارس بر وى است ( ( 4459 ) ) او دلت را برد و صد سودا ببست بىمرادت كرد و پس دل را شكست ( ( 4460 ) ) چون شكست او بال آن راى نخست چون نشد هستىّ بال اشكن درست ( ( 4461 ) ) چون قضايش حبل تدبيرت گسست چون نشد بر تو قضاى او درست

آيه

« يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِه فَسَوْفَ يَأْتِي الله بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَه أَذِلَّةٍ عَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى اَلْكافِرِينَ 5 : 54 . . . » ( 1 ) ( اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، هر كس از شما از دينش مرتد شود ، خداوند به زودى گروهى را بجاى آنان مىآورد كه آنها را دوست مىدارد و آنها هم خدا را دوست مىدارند ، تسليم مردم با ايمانند و به كفار ، با شوكت و جلال مىباشند )

هامش
( 1 ) سوره المائدة ، آيهء 54 . .