تفسير ابيات
تو هرگز گمان مبر كه كلمات قرآنى مانند ساير الفاظ همان مفاهيم معمولى را در بر دارد ، زيرا ظواهر آن داراى باطن با عظمتى است ، همچنان هر باطنى داراى باطن ديگرى است كه انديشه ها و آراء انسانها در آنها خيره مىماند . بدين سان بطن چهارم قرآن را كسى نمىتواند درك كند ، مگر خدايى كه قرآن را نازل فرموده است ، بدين ترتيب تا هفت بطن مطابق حديث فوق مىتوانيد براى قرآن به شماريد ، تو اى فرزند روحانى من ، برو تنها به ظاهر قرآن منگر ، زيرا قرآن ، درست شبيه به موجود انسانى است كه بدنش ظاهر ولى روحش مخفى است ، انسان ساليان دراز با عمو و دايى و ساير خويشاوندان خود آشنا و مانوس است ، ولى جز نقش ظاهرى و همان صورت كالبد مادى آنان چيز ديگرى را از آنها نمىشناسد .