در آن هنگام كه ميل پرواز به عالم اعلا را در خود احساس مىكنى ، پر و بال همايى باز نموده حركت كن .
اگر ديدى ميل تو به سقوط به پستى است ، بنشين و به بىچارگى و بد بختى خود ناله كن . نوحه و نالهء خردمندان پيش از وصول به نتايج زشت است ، نادانان پس از آن كه در خاك مذلت نشستند بر سر و صورت خود مىكوبند .
براى اين كه در روز رستاخيز پشيمان نشوى از هم اكنون آخر كار را ببين و در جستجوى چاره باش .
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 341
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٣٤١