« وَنادى نُوحٌ اِبْنَه وَكانَ فِي مَعْزِلٍ يا بُنَيَّ اِرْكَبْ مَعَنا وَلا تَكُنْ مَعَ اَلْكافِرِينَ . قالَ سَآوِي إِلى جَبَلٍ يَعْصِمُنِي مِنَ اَلْماءِ قالَ لا عاصِمَ اَلْيَوْمَ مِنْ أَمْرِ الله إِلَّا مَنْ رَحِمَ وَحالَ بَيْنَهُمَا اَلْمَوْجُ فَكانَ مِنَ اَلْمُغْرَقِينَ 11 : 42 - 43 « ( 1 ) ( نوح فرزندش را خواند و گفت : فرزندم ، با ما بكشتى سوار شو و از گروه كفار مباش پسر نوح در پاسخ پدر گفت : من روى كوهى پناهنده مىشوم و مرا از آب حفظ مىكند نوح فرمود : امروز چيزى نمىتواند كسى را از جريان مشيت خداوندى نگهدارى كند ، مگر اين كه مورد ترحم خداوندى باشد . موج آب ميان پدر و فرزند جدايى انداخت و پسر نوح يكى از مغروقين گشت ) . « وَنادى نُوحٌ رَبَّه فَقالَ رَبِّ إِنَّ اِبْنِي مِنْ أَهْلِي وَإِنَّ وَعْدَكَ اَلْحَقُّ وَأَنْتَ أَحْكَمُ اَلْحاكِمِينَ . قالَ يا نُوحُ إِنَّه لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ إِنَّه عَمَلٌ غَيْرُ صالِحٍ فَلا تَسْئَلْنِ