( 1 ) ابن عبّاس در بارهء آيهء :
وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً
« 1 » - مىگويد : جماعتى از پيامبر ( ص ) پرسيدند : يا رسول اللَّه ! اين آيه در بارهء چه كسى نازل شده است ؟
فرمود : چون روز رستخيز فرا رسد درفشى از نور سفيد فراهم آيد ، و ناگاه منادى ندا در دهد : سرور مؤمنان و كسانى كه پس از بعثت پيامبر ( ص ) به همراه او ايمان آوردند برخيزند . پس على بن ابى طالب ( ع ) برمىخيزد و آن پرچم نورانى سپيد به دست او داده مىشود كه همهء مهاجران و انصار نخستين در زير آن گرد آيند و ديگران به جمع آنها راه نيابند تا آن جا كه حضرت ( ع ) بر منبرى نشيند كه از نور ربّ العزّة است و همگان ، فرد فرد به ايشان عرضه مىشوند و حضرت ( ع ) پاداش و نور خود را بديشان مىدهد . هر گاه كار به آخرى رسد به آنها گفته مىشود : جايگاه خود را در بهشت دانستيد ، پروردگارتان مىفرمايد : [ انّ لكم ] عندى
مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظِيماً
يعنى بهشت . پس على بن ابى طالب ( ع ) در حالى كه مهاجران و انصار به همراه او زير پرچم قرار دارند برمىخيزد تا آن كه ايشان را وارد بهشت مىكند و سپس به منبر خويش باز مىگردد و مؤمنان ، يك يك به ايشان عرضه مىگردند و هر يك بهرهء خود از بهشت را مىستانند و گروهى نيز به آتش درمىافتند و اين همان سخن پروردگار است كه :
الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ
هامش
( 1 ) فتح / 29 ، خداوند به آنانى كه ايمان آوردهاند و كار شايسته كردهاند مغفرت و پاداش بزرگى وعده داده است .