( 1 ) در بارهء آيهء :
وَ لا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً
« 1 » - ابن عبّاس مىگويد منظور چنين است كه : اهل بيت پيامبرتان را نكشيد . « 2 » « 3 »
هامش
( 1 ) نساء / 29 ؛ خودتان را نكشيد كه خداوند نسبت به شما مهربان است .
( 2 ) همان / 318 ، ح 362 .
( 3 ) شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 310 - 309 مىگويد :
« به اين استدلال از اين ديدگاه بايد نگريست كه نبايد كشته شدن خاندان پيامبر ( ص ) همچون كشت و كشتار مردم عادى تلقّى شود ، زيرا در هم شكستن هستهء مركزى فتنه و حفظ جانها به وجه شرعى موكول است به امامان معصوم ، و در اين صورت آيه دليلى است بر امامت و عصمت آنها كه اين آيهء قرآنى آن را تقويت مىكند :إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ[ انفال / 24 ؛ دلائل 2 / 278 ] يعنى شما را به ولايت على ( ع ) مىخواند و مقصود از « انفس » در آيه ، مفهوم حقيقى آن است ، ولى به صورت كنايه كشتن « انفس » را براى كشتن اهل بيت ( ع ) به كار برده است ، چرا كه حفظ جانها به آنها بستگى دارد ، چنان كه ممكن است مجازا نسبت دادن قتل به « انفس » براى نسبت دادن آن به اهل بيت باشد ، چونان كه اين احتمال نيز وجود دارد كه مراد ، مجاز در مفرد باشد و مجازا « انفس » به « اهل بيت » اطلاق شده باشد تا به اين مطلب اشاره گردد كه آنها در وجوب حفظ و رعايت از سوى همهء مردم بسان « انفس » هستند ، زيرا زندگى اهل بيت از هر نظر همچون زندگى « انفس » است ، چرا كه از نظر رستاخيز ، آنان هدايتگرانند و رستگارى در پرتو وجود آنها به دست آمدنى است ، و از نظر دنيا هم از اين رو كه حفظ جانها بدانها بستگى دارد و سعادت و بركت ، با وجود آنها رخ مىنمايد ، و به همين سبب سلمان فارسى - رضى اللَّه عنه - مىگويد : « اگر از على ( ع ) فرمان بريد از بالاى سر و زير پا به شما رزق و روزى خواهد رسيد » ، و احتمال دارد مجاز در مفرد باشد و مقصود از « انفس » اهل بيت ( ع ) باشد و مراد از قتل ايشان ، غصب خلافت آنها باشد ، چه ، اين غصب ، به كشتن آنها مىانجامد چنان كه دريافت ما حاكى از آن است . »