وَ نُورُهُمْ
« 1 » - يعنى نخستين مؤمنان و اهل ولايت حضرت ( ع ) ،
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا [ وَ كَذَّبُوا ] بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ
« 2 » - ، يعنى ولايتى كه حقّ على ( ع ) است و اين كه رعايت حقّ على ( ع ) بر جهانيان واجب است . « 3 » « 4 »
( 1 ) اين چكيدهء احاديثى بود كه از طريق جمهور به دست ما رسيده است و در اين جا احاديثى را كه اماميه نقل كردهاند نياورديم . « 5 »
هامش
( 1 ) اشاره است به آيهء مباركه 19 در سورهء حديد :وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ.
( 2 ) مائده / 86 ؛ كسانى كه ايمان آوردهاند و عمل شايسته كردهاند اجر و درخشش خود را دارند .
( 3 ) همان / 323 - 322 ، ح 369 .
( 4 ) شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 312 مىگويد :
« دلالت اين آيه بر امامت حضرت ( ع ) از چند روست : يكى اين كه ايشان ، سرور مسلمانان است و مؤمنان به همراه ايشان و زير پرچم حضرتش ( ع ) به بهشت درمىآيند و ديگر آن كه همگى به حضرتش ( ع ) عرضه مىشوند و اين اقتضاى امامت حضرت را دارد ، چرا كه بر برترى حضرت ( ع ) دلالت مىكند و البتّه فرد برتر ، همان امام است ، به ويژه اين كه در پايان حديث تصريح شده است كه مراعات حقّ حضرت ( ع ) بر جهانيان واجب است و به اين نكته تصريح شده است كه اهل ولايت حضرت ( ع ) همان كسانى هستند كه به خدا و رسولش ايمان آوردهاند و نپذيرندگان ولايت او در شمار كافران هستند ، و اين نه تنها بر امامت حضرت ( ع ) دلالت دارد بلكه گواه آن است كه امامت ، از اصول دين است ، چه ، هر كه غير اصول را انكار كند كافر نمىشود . »
( 5 ) شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 317 مىگويد :
« در ينابيع المودّة طبرانى به نقل از ابن عبّاس مىگويد كه گفته است : در ستايش على بيش از سيصد آيه نازل شده است و شما مىدانيد كه فراوانى ستايش كسى در قرآن مجيد - و لو به هر مناسبت - دليل برترى او بر ديگران و عظمت او نزد خداوند سبحان است و فرد برتر ، همان امام خواهد بود ، به ويژه آن كه آيات با بيانهاى گونه گونى آمده است كه برخى از آنها حاكى از تفضيل حضرت ( ع ) و برخى گواه عصمت حضرت ( ع ) و شمارى دليل وجوب پيروى از ايشان و تعدادى بيانكنندهء اين است كه شخص ، پيرامون ولايت حضرتش ، پرسش خواهد شد . »