( 1 ) ابو هريره در بارهء آيهء :
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ
« 1 » - مىگويد : على بن ابى طالب به پيامبر خدا عرض كرد : يا رسول اللَّه ! كدام يك از ما دو نفر نزد تو محبوبترين ، من يا فاطمه ؟ فرمود : فاطمه نزد من محبوبتر از تو و تو نزد من عزيزتر از اويى . گويى تو را مىبينم كه در كنار حوض كوثرى و مردم [ بر كنار از ولايت ] را از آن دور مىكنى و بر اين حوض جامهايى است به شمار ستارگان آسمان و تو به همراه حسن و حسين ، فاطمه ، عقيل و جعفر [ در بهشت ] همچون برادران ، رو به روى هم بر اريكههايى نشستهايد [ تو با منى و شيعهء تو در بهشت . سپس پيامبر ( ص ) آيهء
إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ
را خواند ] به گونهاى كه هيچ يك ، پشت ديگرى را نمىبيند . « 2 » « 3 »
هامش
( 1 ) حجر / 47 ؛ هر كينهاى را از دلشان بركندهايم ، همه برادرند ، بر تختها رو به روى همند .
( 2 ) همان .
( 3 ) شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 303 - 302 پس از آوردن آيه ، بيانى افزون دارد كه به اين حديث مربوط مىگردد :
« اين حديث در برگيرندهء ويژگىهاى ديگرى است كه اقتضاى امامت حضرت ( ع ) را دارد ، و از آن جمله است اين كه حضرت ، ساقى حوض پيامبر است و مردم را از آن دور مىسازد . ظاهر اين سخن اقتضاى امتياز و برترى بر همه مردم و دست كم برترى او به اين امت را دارد كه بر اين اساس امام خواهد بود . ديگر اين كه شيعهء او در بهشت هستند ، پس اعتقاد آنها در اين كه تنها او امام است بر حق است . ديگر اين كه مژدهء بهشت به شخص اوست و اين همان گونه كه گفته شد دليل عصمت و برترى اوست بر شيوخ سهگانه كه بشارت آنها به بهشت صحيح نيست و لذا در ميان آنها تنها على ( ع ) امامت خواهد يافت . »