( 1 ) جابر بن عبد اللَّه در بارهء آيهء
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
« 1 » - مىگويد : نزد پيامبر ( ص ) نشسته بوديم و اصحاب پيرامون بهشت گفتگو مىكردند . پيامبر ( ص ) فرمود : نخستين كسى كه به بهشت درآيد على بن ابى طالب است . ابو دجانه انصارى گفت : يا رسول اللَّه ! به ما گفتهاى كه بهشت بر پيامبران حرام است تا آن كه تو بدان درآيى و بر امّتهاى ديگر ، حرام تا امّت تو بدان درآيد . فرمود : آرى ، يا ابا دجانه . آيا نمىدانى كه خداوند درفشى از نور و ستونى از ياقوت دارد كه بر آن نور نوشته شده است :
لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ
، محمّد رسولى [ آل ] محمّد خير البريّة ، صاحب اللّواء امام القيامة و با دست خود بر دوش على بن ابى طالب زد .
او مىگويد : با اين خبر ، پيامبر ( ص ) على ( ع ) را شاد كرد و على ( ع ) فرمود : سپاس خداى را كه به ما در پرتو وجود تو بزرگى و شرافت بخشيد . پس پيامبر ( ص ) به او فرمود : اى على ! مژدهات باد ، بندهاى نيست كه به دوستى تو منتسب باشد مگر آن كه خداوند او را در روز رستخيز با ما برمىانگيزاند و سپس پيامبر ( ص ) اين آيهء شريفه را تلاوت فرمود :
فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
. « 2 » « 3 »
هامش
( 1 ) قمر / 55 ؛ در جايگاه صدقى ، نزد سلطانى با قدرت .
( 2 ) قمر / 55 .
( 3 ) شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 280 - 279 مىگويد :
« چگونگى دلالت آن بر امامت امير المؤمنين ( ع ) اين است كه خداوند از او با صيغهء جمع ياد كرده و فرموده است : «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ» ، و اين دليل آن است كه على ( ع ) به مثابهء همهء پرهيزگاران است ، زيرا جان مايه و زير ساز تقوا به شمار مىآيد . او بزرگترين و برترين فرد امّت است و لذا امام خواهد بود . نيز اين آيه ، شخص على ( ع ) را به بهشت مژده مىدهد و او از اين نكته آگاه بود ، زيرا علم كتاب نزد اوست ، و پيشتر گفته شد كه همين اقتضاى عصمت و برترى او به ديگران را دارد و بر همين اساس امام خواهد بود .
او پس از نقل حديثى كه مصنف در متن كتاب آورده است - در كنار خبرى ديگر - مىگويد :
« از آغاز اين دو حديث چنين به دست مىآيد كه دوست داشتن پيامبر ( ص ) و على ( ع ) هم پيوند هستند ، چنان كه از اين دو حديث به دست مىآيد دوستى على ( ع ) موجب در آمدن به بهشت است و اين خود دليل برترى اوست بر ديگر آحاد امّت . پس على ( ع ) امام اين امّت است ، به ويژه آن كه اعلان شده است او اهل بهشت و دليل ورود ديگران به بهشت است . »