( 1 ) ابن عبّاس در كتاب مناقب « 1 » - مىگويد : پيامبر ( ص ) فرمود : [ اين على بن ابى طالب است كه گوشتش از گوشت من و خونش از خون من است و او براى من همچون هارون است براى موسى جز آن كه پيامبرى پس از من نيست . و فرمود : اى ام سلمه ! گواه باش و بشنو ، اين على است ] ، اين امير مؤمنان و سرور مسلمانان و ظرف دانش من است و درى است كه از آن درآمدهام . او برادر من در دنيا و يار دمساز من در آخرت است و در مراتب اعلى همراه من خواهد بود .
( 2 ) از جابر « 2 » - رسيده كه گفته است : پيامبر ( ص ) فرمود : من و على از يك درختيم و مردم از درختان گوناگون . « 3 »
( 3 ) از ابن عبّاس « 4 » - نقل شده است كه : پيامبر ( ص ) فرمود : على از من و همچون سر من است براى پيكرم .
هنگامى كه على ( ع ) خبر فتح خيبر را براى پيامبر ( ص ) آورد پيامبر ( ص ) فرمود : اگر
هامش
( 1 ) همان / 86 .
( 2 ) همان / 87 .
( 3 ) سيّد بن طاوس در طرائف / 156 مىگويد :
« بنگريد به اتّحاد ميان پيامبر ( ص ) و على ( ع ) پيش از تولّد تا رحلت . آيا هيچ يك از نزديكان يا صحابه چنين به پيامبر نزديك بودهاند . نزديكى آنها به پيامبر بر اساس امورى است كه به ايشان افزوده شده و شايستگى آنها نسبت به خلافت على به حسب وضع آنها بوده است نزد خداوند سبحان و نزد پيامبر ( ص ) در زمان حيات تا وفات ايشان » .
علّامهء بياضى در صراط المستقيم 1 / 182 مىگويد :
« يكى بودن پيامبر و على - عليهما السّلام - در سرايى از بهشت دلالت بر كمال مشاكلت حضرت ( ع ) در فضيلت و شايستگى منحصر به فرد او در دريافت پاداش است و بيانش همچنين است كه از پيامبر ( ص ) پيرامون درخت طوبى پرسش شد و پيامبر ( ص ) فرمود : ريشهء آن در سراى من در بهشت است ، و بار ديگر از ايشان پرسش شد و حضرت ( ص ) فرمود : در سراى على ، و در اين باره از حضرت ( ص ) سؤال شد و پيامبر ( ص ) فرمود : زيرا سراى من و على يكى است . »
( 4 ) مناقب خوارزمى / 87 و 91 .