( 1 ) در تاريخ خطيب « 1 » - به اسنادش از ابن عبّاس آمده كه گفته است : پيامبر ( ص ) فرمود : در قيامت جز ما كه چهار تنيم هيچ كس سواره نخواهد بود . عبّاس عموى پيامبر ( ص ) برخاست و گفت : پدر و مادرم فداى تو باد ، تو و چه كسانى ؟ پيامبر ( ص ) فرمود : امّا من بر مركب خداى يعنى براق سوارم و برادرم صالح كه بر شترى سوار است كه پى شد .
حمزه ، شير خدا و رسول خدا بر ناقهء من عضباء سوار خواهد بود و برادر و پسر عمويم على بن ابى طالب بر شترى از شتران بهشت سوار است كه پشتى آراسته دارد و جهازش از زمرّد سبزى است كه طلاى سرخ نيز در بر دارد و سر آن از كافور سفيد است و دمش از عنبر سپيد مايل به خاكسترى و پاهايش از مشك خوشبو و گردنش از مرواريد كه بر آن گلدستهاى از نور قرار دارد . باطن آن ، عفو و گذشت الهى است و ظاهرش رحمت خدا .
در دست اوست درفش ستايش . به گروهى از فرشتگان نمىگذرد مگر آن كه مىگويند :
اين فرشتهاى است مقرّب يا پيامبرى مرسل يا بر دوش دارندهء اريكهء خداى جهانيان است پس منادى از عرش ندا مىدهد ، يا كسى از درون عرش مىگويد : اين نه فرشتهاى است مقرّب و نه پيامبرى مرسل و نه بر دوش دارندهء اريكهء خداى جهانيان . اين على بن ابى طالب امير مؤمنان و امام پرهيزكاران و جلودار پيشانى سپيدان است كه به سوى حضرت ربّ العالمين روان است . رستگار شد هر كه او را تصديق كرد و زيان برد هر كه تكذيبش نمود . و اگر عابدى ميان ركن و مقام ، هزار سال و هزار سال خداى را عبادت كند كه همچون سبدى پوسيده گردد و سپس خداى را در حالى ديدار كند كه بغض آل محمّد را در دل دارد خداوند او را به رو در آتش جهنّم فكند .
( 2 ) در مناقب خوارزمى « 2 » - آمده است كه پيامبر ( ص ) فرمود : هنگامى كه در شب معراج به آسمان برده شدم [ و سپس از آسمان ] به سدرة المنتهى ، در برابر خداوند عزّ و جلّ قرار
هامش
( 1 ) علّامهء بياضى در صراط المستقيم 1 / 245 مىگويد :
« در اين حديث ، پيامبر تصريح دارد كه بهشت ، مشتاق على است و در آن جبرئيل تصريح كرده است كه او به پيامبر از جبرئيل شايستهتر است و اين كه على ، امير المؤمنين است و اينك كه از جبرئيل به پيامبر شايستهتر است از آن سه نفر و ديگران به سبب برترى براى رياست شايستهتر مىباشد . »
( 2 ) مناقب خوارزمى / 215 .