سبب فضيلتى كه خداوند تو را بدان ارج نهاد ميهمان تو گشت . با ما سخن بگو پيرامون آمدنت با على ( ع ) . او گفت : من براى شما دو نفر سوگند مىخورم كه پيامبر ( ص ) در همين خانهاى بود كه شما دو نفر هستيد . در خانه ، تنها پيامبر بود و على در سمت راست او نشسته بود و من در سمت چپ او قرار داشتم و انس در برابر او ايستاده بود كه ناگاه در تكان خورد . [ پيامبر ( ص ) فرمود : ببين چه كسى پشت در است . ] انس به سوى در رفت و گفت : اين عمّار بن ياسر است . حضرت ( ص ) به انس فرمود : بگشاى در را براى عمّار پاك و پاكيزه .
انس در را براى عمّار گشود و عمّار وارد شد و به پيامبر ( ص ) سلام كرد . پيامبر به او خوشامد گفت و فرمود : پس از من در ميان امّتم ، مصيبتى پيش خواهد آمد تا جايى كه چكاچك شمشير آنها به گوش خواهد رسيد و يك ديگر را خواهند كشت و هر يك از ديگرى كناره خواهد گرفت . پس هر گاه وضع را چنين ديدى بر تو باد به سوى اين طاس على بن ابى طالب به روى كه اينك در سمت راست من نشسته است . اگر همهء مردم به يك وادى روند و على به يك وادى ، به وادى على برو و از مردم كناره بگير . همانا على تو را از هدايت باز نگرداند و به نابودى رهنمونت نشود . اى عمّار ! فرمانبرى از على فرمانبرى از من است و فرمانبرى از من ، فرمانبرى از خداست . « 1 » -
( 1 ) امّا خوارج همچون تير از كمان از دين خارج شدند . هنگامى كه امير المؤمنين ( ع ) از صفّين « 2 » و گماشتن حكمين به كوفه بازگشت در حالى به سر مىبرد كه منتظر بود مدّت
هامش
( 1 ) شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد 2 / 206 و 4 / 13 و پس از آن + تذكرة الخواص / 80 .
( 2 ) اسكافى پس از بيان باقى ماندن هارون در ميان بنى اسرائيل پس از موسى ( ع ) و مبتلا شدن او به فتنهء سامرى و همانندى گرفتارى او با على بن ابى طالب ( ع ) مىگويد : « گرفتارى حضرت ( ع ) در روز صفّين چونان گرفتارى هارون است با بنى اسرائيل » .
همين سخن كوتاه ، شما را بس است تا بدانيد حضرت ( ع ) آن شايستگى را داشته است تا منزلتش نزد پيامبر ( ص ) در اسم و معنى چونان منزلت هارون باشد نزد موساى مصطفى ( ع ) .
پس درنگ كنيد در مناقب امير المؤمنين ( ع ) كه ما مسلمانان آن را توصيف مىكنيم تا بر برترى او بر جهانيان آگاهى يابيد و بدانيد كه او از همهء صدّيقان بالاتر بوده است و بر تمامى مجاهدان فضيلت دارد .
بنگريد به : المعيار و الموازنه / 187 .