حضرت ( ع ) ركوع و سجودى طولانى داشت و در آن خضوع و زارى فراوان مىكرد .
( 1 ) از سرور ما موسى بن جعفر الكاظم ( ع ) روايت شده است كه آيهء مباركهء « 1 » -
تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ
« 2 » - در بارهء امير المؤمنين على ( ع ) نازل شده است . « 3 »
( 2 ) [ ابن عبّاس مىگويد كه اين آيهء شريفه :
وَ يَقُولُونَ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ أَطَعْنا
« 4 » - در حقّ على ( ع ) نازل شده است . ]
هامش
( 1 ) فتح / 29 ؛ آنان را بينى كه ركوع مىكنند ، به سجده مىآيند و جوياى فضل و خشنودى خدا هستند .
نشانشان اثر سجدهاى است كه بر چهرهء آنهاست .
( 2 ) اين خبر در احقاق الحق 3 / 416 و 14 / 345 به نقل از منابع عمومى آمده است .
( 3 ) علّامهء مجلسى در بحار الانوار 36 / 188 مىگويد :
« پوشيده نيست كه توصيف حضرت ( ع ) از سوى خدا با چنين اوصاف شريفى فضيلتى است بزرگ كه اگر فضايل ديگر حضرت ( ع ) نيز در نظر گرفته شود مانع از آن مىشود كه ديگرى را بر حضرت ( ع ) پيشى داد » .
شيخ مظفّر در دلائل الصّدق 2 / 285 مىگويد :
« اين آيه دلالت دارد بر امامت امير المؤمنين ( ع ) ، چرا كه حضرت ( ع ) را به صيغهء جمع : الّذين معه » آورده است كه اشاره دارد به اين كه على ( ع ) به منزلهء همهء كسانى است كه با پيامبر ( ص ) هستند ، زيرا كه اوست جانمايهء همهء آنها . پس برترى حضرت ( ع ) بر ايشان در جهاد و تقوا و همهء صفات كمال براى حضرت ( ع ) ثابت است به ويژه با پيوست اين خبر كه : « محمّد و الّذين معه » اعمّ از اوصاف بزرگى كه همهء آنها براى بيشتر صحابه و يا حتّى براى يكى از آنها به گونهاى كامل به ثبوت نمىرسد و كامل اين اوصاف براى پيامبر ( ص ) ثابت است و براى على ( ع ) كه همسنگ و جان پيامبر ( ص ) است » .
( 4 ) نور / 47 ؛ و مىگويند به خدا و رسول ايمان آورديم و فرمان برديم .