تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 470

مساهمون:

ص٤٧٠

وصيت كردن عمران جفت خود را بعد از مجامعت كه مرا نديده باشى

( ( 888 ) ) وا مگردان هيچ از اينها دم مزن تا نيايد بر من و تو صد حزن ( ( 889 ) ) عاقبت پيدا شود آثار اين چون علامتها رسد اى نازنين ( ( 890 ) ) در زمان از سوى ميدان نعره ها مىرسد از خلق و مىشد بر هوا ( ( 891 ) ) شاه ز آن هيبت برون جست آن زمان پا برهنه كاين چه غلغلهاست هان

تفسير ابيات

عمران پس از آن حادثه بزن خود توصيهء شديد مىكند كه اين قضيه را ناديده بگير و با هيچ كس در اين باره صحبت مدار كه اگر آشكار شود صدها اندوه براى من و تو ايجاد خواهد كرد . آثار اين هم خوابگى با ظهور آثارش نمودار خواهد گشت . در همين موقع بود ، از آن ميدان كه اسرائيليان در آن جمع شده بودند ، نعره ها و هياهوها برخاست و فرعون از آن صدا و فرياد از خواب بيدار شد و پا برهنه پرسيد كه علت اين غلغله و داد و فرياد چيست ؟