مورد نزول آيهء فوق تقريباً مورد اتفاق مفسرين است ، اگر چه اختلاف جزئى در كيفيت قضيه ديده مىشود ، ولى اصل حادثه همان است كه نقل كرديم و مفسرين ذيل هم شان نزول را مطابق مجمع البيان نقل كردهاند : محمد بن الحسن الطوسى ، ( 1 ) ابو عبد الله محمد بن احمد انصارى قرطبى ، ( 2 ) ابو الفداء اسماعيل بن كثير ، ( 3 ) محمود بن عمر زمخشرى ، ( 4 ) فخر رازى ، ( 5 ) محمد بن جرير طبرى ، ( 6 ) سيد قطب ( 7 )
تفسير ابيات
داستان اهل سبا بايد دوباره مطرح شود ، داستان را بگو ، تا تو را مرحبا بگويم . اهل سبا كارى جز كفران نعمت در مقابل مردان الهى نداشتند .
اگر بخواهيد چگونگى ناديده گرفتن نعمتها را به شما با يك مثال توضيح بدهم ، اين است كه انسان با احسان كنندهء خود به ستيزه و جنگ و جدال بپردازد و بگويد : من اين نيكويى را نمىخواهم من از اين خدمت و مردانگى تو مىرنجم ، خواهشمندم خودت را در نيكو كارى در بارهء من مرنجان .
بيا در بارهء من لطف و محبتى نموده و اين خير خواهى را از من دور كن من چشم براى ديدن نمىخواهم ، معطل مباش ، فورا كورم كن سبايون مىگفتند : مسافت ميان شهرها و باغها را دور بساز ما قباحت و وقاحت مىخواهيم
هامش
( 1 ) التبيان ، ج 4 ، ص 156 . .
( 2 ) الجامع لاحكام القرآن ، ج 6 ، ص 431 . .
( 3 ) تفسير القرآن العظيم ، ج 2 ، ص 134 . .
( 4 ) الكشاف ، ج 1 ، ص 507 . .
( 5 ) التفسير الكبير ، ج 12 ، ص 234 . .
( 6 ) جامع البيان عن تأويل آى القرآن ، ج 7 ص 200 . .
( 7 ) فى ظلال القرآن ، ج 7 ، ص 228 . .