تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 181

البته پيامبران الهى و آن گروه از اولياء الله كه خطايى از آنها سر نزده است ، از اين قضيه مستثنى مىباشند . بعضى ديگر از صاحب نظران مىگويند : مقصود از ورود و دخول حقيقى در آتش نيست ، بلكه عبور از نزديكى آن است كه باعث مىشود همه تلخى عذاب را درك كنند . ( 1 ) گروه سوم كه جلال الدين در ابيات مورد بحث يكى از آنها است ، مىگويند : همهء مردم از خود دوزخ عبور خواهند كرد ، نهايت امر اين است كه مردم با ايمان و نيكو كار كوچكترين ناراحتى احساس نخواهند كرد ، بلكه همان عرصهء دوزخ براى آنان سبز و خرم و با طراوت خواهد بود . » هَلْ جَزاءُ اَلإِحْسانِ إِلَّا اَلإِحْسانُ . » 55 : 60 ( 2 ) ( آيا جزاى احسان چيزى جز احسان است ) . « وَمَا اَلْحَياةُ اَلدُّنْيا إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ . » 6 : 32 ( 3 ) ( زندگانى اين دنيا جز لعب و لهو چيزى نيست ) . در اين مضمون چهار آيه وارد شده است : سوره الانعام آيهء 32 ، سوره العنكبوت آيهء 64 ، سوره محمد آيهء 36 ، سوره الحديد آيهء 20 .