دعا و توبه رسول صلى الله عليه و آله بيمار را
( ( 2551 ) ) گفت پيغمبر مر آن بيمار را
اين بگو كاى سهل دشوار را
( ( 2552 ) ) آتنا فى دار دنيانا حسن
آتنا فى دار عقبانا حسن
( ( 2553 ) ) راه را بر ما چو بستان كن لطيف
مقصد ما لطف خود ساز اى شريف
( ( 2554 ) ) مؤمنان در حشر گويند اى ملك
نى كه دوزخ بود راه مشترك
( ( 2555 ) ) مؤمن و كافر بر آن يابد گذار
ما نديديم داه هاى دود و نار
( ( 2556 ) ) نك بهشت و بارگاه ايمنى
پس كجا بود آن گذرگاه دنى
( ( 2557 ) ) پس ملك گويد كه آن سوتر خضر
كان فلان جا ديدهايد اندر گذر
( ( 2558 ) ) دوزخ آن بود و سياستگاه سخت
بر شما شد باغ و بستان و درخت
( ( 2559 ) ) چون شما اين نفس دوزخ خوى را
آتشى و گبر فتنه جوى را
( ( 2560 ) ) جهدها كرديد تا شد پر صفا
نار را كشتيد از بهر خدا
( ( 2561 ) ) آتش شهوت كه شعله مىزدى
سبزهء تقوى شد و نور هدى
( ( 2562 ) ) آتش خشم از شما هم حلم شد
ظلمت جهل از شما هم علم شد
( ( 2563 ) ) آتش حرص از شما ايثار شد
و آن حسد چون خار بد گلزار شد
( ( 2564 ) ) چون شما اين جمله آتشهاى خويش
بهر حق كشتيد جمله پيش پيش
( ( 2565 ) ) نفس نارى را چو باغى ساختيد
اندرو تخم وفا انداختيد
( ( 2566 ) ) بلبلان ذكر و تسبيح اندرو
خوش سرايان در چمن بر طرف جو
( ( 2567 ) ) داعى حق را اجابت كرده ايد
وز جحيم نفس آب آورده ايد
از جنان سوى جنان كرديد باب
از حميم نفس آورديد آب
( ( 2568 ) ) دوزخ ما نيز در حق شما
سبزه گشت و گلشن و برگ و نوا
( ( 2569 ) ) چيست احسان را مكافات اى پسر
لطف و احسان و ثواب معتبر
( ( 2570 ) ) نى شما گفتيد ما قربانييم
پيش اوصاف بقا ما فانييم
( ( 2571 ) ) ما اگر قلَّاش و گر ديوانه ايم
مست آن ساقى و آن پيمانه ايم