تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 228

مساهمون:

ص٢٢٨

آيه

« قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ . » 67 : 30 ( 1 ) ( به آنان بگو : اگر ببينيد كه آبهاى شما فروكش نمايد و بىآب بمانيد كيست كه آب جارى را براى شما بياورد ) . « قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَسَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ . » 21 : 69 ( 2 ) ( گفتيم : اى آتش به ابراهيم خنك و تسليم باش ) . « وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ اَلْقِيمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ . » 7 : 172 ( 3 ) ( هنگامى كه پروردگار تو نسلهايى كه در پشتهاى فرزندان آدم بودند گرفته و آنان را به خودشان گواه گرفته و گفت : آيا من خداى شما نيستم ؟ گفتند : بلى ما گواهى مىدهيم [ كه تو خداى مايى ] براى اين كه روز رستاخيز نگوييد : ما از اين غفلت داشتيم ) . « يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اِسْمُه يَحْيى لَمْ نَجْعَلْ لَه مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا . قالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَكانَتِ اِمْرَأَتِي عاقِراً وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ اَلْكِبَرِ عِتِيًّا . قالَ كَذلِكَ قالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئاً . قالَ

هامش
( 1 ) سوره الملك ، آيهء 30 كه مضمون اين آيه در سوره كهف بدين قرار آمده است : « فَعَسى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً مِنَ اَلسَّماءِ فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَه طَلَباً » انسانى 1 - 24 18 : 40 - 41 الكهف آيهء 40 و 41 ( آن مؤمن به كافر مىگويد ) : ( شايد خداى من باغى بهتر از باغ تو بر من عنايت فرمايد و عذابى در نتيجهء محاسبهء كارهاى كفرآميز تو به باغ تو بفرستد ، تا به صورت زمين بىآب و علف در آيد ، يا آب باغ تو را فروكش كند . بىآب بماند و تو نتوانى در جستجوى آب بر آيى . ) .
( 2 ) سوره الانبياء ، آيهء 69 . .
( 3 ) سوره الاعراف ، آيهء 172 . .