قلب به خدا توجه مىكنم ، مىبينم : همه اين سخنان را كه به زبان مىآورم در حقيقت ( يا رب ) گفتنهايى است و چون يقين به رسيدن ( لبيك ) دارم ياسى به خود راه نخواهم داد . گمان مبر كه ( لبيك ) هم كلمهاى است كه بايستى با گوش شنيد ، زيرا :
هست لبيكى كه نتوانى شنيد ليك سر تا پاى بتوانى چشيد مثالى مىآورم باشد كه از اين لبيك نهانى ميوه ها بچينى :
تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 596
مساهمون: محمد تقي جعفري
ص٥٩٦