تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى — صفحة 599

مساهمون:

ص٥٩٩
موى بر سر همچو برف از بيم مرگ جمله اعضا لرز لرزان همچو برگ ( ( 1225 ) ) روز بىگه لاشه لنگ و ره دراز كارگه ويران عمل رفته ز ساز ( ( 1226 ) ) بيخهاى خوى بد محكم شده قوت بر كندن آن كم شده ( ( 1227 ) ) همچو آن شخص درشت خوش سخن در ميان ره نشاند او خار بن

آيه

« وَلَمَّا فَصَلَتِ اَلْعِيرُ قالَ أَبُوهُمْ إِنِّي لأَجِدُ رِيحَ يُوسُفَ لَوْ لا أَنْ تُفَنِّدُونِ . » 12 : 94 ( 1 ) ( هنگامى كه قافلهء برادران [ يوسف عليه السلام ] مصر را در پشت سر گذاشتند پدرشان [ حضرت يعقوب عليه السلام ] گفت : بوى يوسف را درمىيابيم اگر نگوييد كه پير شده‌ام و خيالات مىكنم ) . « كَلَّا لا تُطِعْه وَاُسْجُدْ وَاِقْتَرِبْ . » 96 : 19 ( 2 ) ( هرگز دروغگويان و اعراض كنندگان را اطاعت مكن ، سجده كن و تقرب پيدا كن . )

روايت

« انى لأشم نفس الرحمن من اليمن . » ( 3 ) ( من نفس رحمانى از يمن احساس مىكنم ) . اين روايت را فيروز آبادى با عبارات ذيل نقل كرده است : « اجد نفس ربكم من اليمن . » ( 4 ) ( نفس پروردگار شما را از يمن درمىيابم . )

هامش
( 1 ) سوره يوسف ، آيهء 94 . .
( 2 ) سوره علق ، آيهء 19 . .
( 3 ) شروح و دراسات مثنوى ، كفافى ، ج 2 ، ص 359 . .
( 4 ) تاج العروس ، زبيدى ، ج 4 ، ص 260 . .