( ( 309 ) ) دست و آلت همچو سنگ و آهن است
جفت بايد جفت شرط زادن است
( ( 310 ) ) آن كه بىجفت است و بىآلت يكيست
در عدد شك است و آن يك بىشكيست
( ( 311 ) ) آن كه دو گفت و سه گفت و بيش از اين
متفق باشند در واحد يقين
( ( 312 ) ) احولى چون رفع شد يكسان شوند
آن دو سه گويان يكى گويان شوند
( ( 313 ) ) گر يكى گويى تو در ميدان او
گرد بر مىگرد از چوگان او
( ( 314 ) ) گوى آن گه راست و بىنقصان شود
كاو ز زخم دست شه رقصان شود
( ( 315 ) ) گوش دار اى احول اينها را به هوش
داروى ديده بكش از راه گوش
( ( 316 ) ) بس كلام پاك در دلهاى كور
مىنپايد مىرود تا اصل نور
( ( 317 ) ) و آن فسون ديو در دلهاى كژ
مىرود چون كفش كژ در پاى كژ
( ( 318 ) ) گر چه حكمت را به تكرار آورى
چون تو نااهلى شود از تو برى
( ( 319 ) ) ور چه بنويسى نشانش مىكنى
ور چه مىلافى بيانش مىكنى
( ( 320 ) ) او ز تو رو در كشد اى پر ستيز
بندها را بگسلد بهر گريز
( ( 321 ) ) ور نخوانى و ببيند سوز تو
علم باشد مرغ دستآموز تو
( ( 322 ) ) او نيايد پيش هر نااوستا
همچو باز شه به خانهء روستا
آيه
« . . . اَلْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثاتِ وَاَلطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ 24 : 26 . . . » ( 1 ) ( مردان ناپاك براى زنان ناپاك و زنان پاك براى پاك مردان هستند ) . « و الضحى . و الليل إذا سجى . ما ودعك ربك و ما قلى . » ( 2 ) ( سوگند به روشنايى روز و سوگند به شب و فرو رفتن آن در تاريكى [ اى پيامبر ما ] تو را رها نكردهايم و [ انقطاع موقت وحى از تو ] براى بغض و عداوت با تو نيست ) . « فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْه اَللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ
هامش
( 1 ) سوره نور ، آيه 26 . .
( 2 ) سورهء الضحى ، آيهء 1 و 2 و 3 . .