« إِنَّا لِلَّه وَإِنَّا إِلَيْه راجِعُونَ . » 2 : 156 ( 1 ) ( ما از خداييم و به سوى او بر مىگرديم ) . « وَلا تَحْسَبَنَّ اَلَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ الله أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ . » 3 : 169 ( 2 ) ( گمان مبر آنان كه در راه خدا كشته شده‌اند مردگانند ، بلكه آنان زندگانند و در نزد پروردگارشان روزى مىخورند ) . اقتلوني يا ثقاتى لائما * ان فى قتلى حياتى دائماً ان فى موتى حياتى يا فتى * كم افارق موطنى حتى متى ؟ اى كسانى كه مورد اطمينان منيد مرا بكشيد ، زيرا - حيات ابدى من در مرگ من است ، در مرگ من حيات من است ، تا كى از وطن اصليم جدايى داشته باشم ؟ ) اين ابيات به حسين بن منصور حلاج نسبت داده شده است . بعضى ديگر مىگويند : جمله‌اى را كه حسين بن منصور گفته است اين است . « اقتلوني يا ثقاتى * ان فى قتلى حياتى » اى مردان موثق من ، مرا بكشيد ، زيرا حيات من در كشته شدن من است . )