( ( 3697 ) ) بعد از آن اين نار نار شهوت است
كاندرو اصل گناه و ذلت است
( ( 3698 ) ) نار بيرونى به آبى بفسرد
نار شهوت تا به دوزخ مىبرد
( ( 3699 ) ) نار شهوت مىنيارامد به آب
ز انكه دارد طبع دوزخ در عذاب
( ( 3700 ) ) نار شهوت را چه چاره نور دين
نوركم اطفاى نار الكافرين
( ( 3701 ) ) چه كشد اين نار را نور خدا
نور ابراهيم را ساز اوستا
( ( 3702 ) ) تا ز نار نفس چون نمرود تو
وارهد اين جسم همچون عود تو
نار پاكان را ندارد خود زيان
كى ز خاشاكى شود دريا نهان
هر كه ترياق خدايى را بخورد
گر خورد زهرى مگويش كه بمرد
خود كند رنجور را رنجورتر
وان كه معمور است از او معمورتر
گر طبيعت گويد اى رنجور زار
از عسل پرهيز كن اى هوشدار
گر جوابش گويى از جهل اى سقيم
كه چرا تو مىخورى بىترس و بيم
گويدت در دل حكيم نكته دان
كج قياسى كردهاى چون ابلهان
آب چشمه بين ز ريزش شد فزون
آب خم بين كه ز خوردن شد نگون
در تو علت مىفروزد همچو نار
هين مكن با نار هيزم را تو يار
زين دو آتش خانه ات ويران شود
غالب زنده از آن بىجان شود
در من ار ناريست هست آن همچو نور
نار صحت در تن افزايد سرور
نار صحت چون فروزد در وجود
بىزبان زو تن برد صد گونه سود
( ( 3703 ) ) شهوت نارى براندن كم نشد
آن بماندن كم شود بىهيچ بُد
( ( 3704 ) ) تا كه هيزم مىنهى بر آتشى
كى بميرد آتش از هيزم كشى
( ( 3705 ) ) چون كه هيزم باز گيرى نار مرد
ز ان كه تقوى آب سوى نار برد
( ( 3706 ) ) كى سيه گردد به آتش روى خوب
كو نهد گلگونه از تقوى القلوب
آيه
« قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِله واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّه فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَلا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّه أَحَداً . » 18 : 110 ( 1 )
هامش
( 1 ) سوره الكهف ، آيهء 110 . .