( ( 3514 ) ) تن چو مادر طفل جان را حامله
مرگ درد زادن است و زلزله
جان آدمى در بدنش مانند كودك در شكم مادر است كه در ظاهر نمودى ندارد بلكه نمود او پس از مرگ شروع مىشود
اين كه مىگويد : جان انسانى در بدن مانند طفل در شكم مادر است داراى نكتهء بسيار مهمى است ، آن نكته اين است كه جان به تمام معنا زاييده شدهء بدن نيست بلكه در بدن گذاشته شده است ، چنان كه نطفهء كودك از خود رحم نيست بلكه اسپرماتوزوئيد از پدر و اوول از مادر مىباشد .
آن نفس انسانى كه « خود » ناميده مىشود ، زاييده شدهء همين مواد است كه در بدن انسان متشكل مىگردد ، چنان كه گروه زيادى از فلاسفه ى گذشته و اغلب متفكرين و فلاسفه ى دوران معاصر مىگويند : « نفس در آغاز وجود كاملًا جسمانيت ولى به تدريج كه رو به بقا مىرود قيافهء تجرد به خود مىگيرد ، تا آن گاه كه روح خالص شود » .
اين مسئله احتياج به توضيح بيشترى دارد و ما در مباحث آينده به طور مشروح در اين باره بررسى خواهيم كرد .