فرو بردن غضب به معناى مستهلك ساختن آن در درون و پيروز ساختن شكيبايى بر هيجان يكى از بهترين پديده هاى شخصيت انسانى است . در اين باره كتابهاى اخلاقى اسلامى و همچنين نوشته هاى اخلاقى ساير فرق دستورات بسيار ارزنده‌اى براى افراد انسانى صادر مىكند . خداوند متعال مىفرمايد : « اَلَّذِينَ يُنْفِقُونَ فِي اَلسَّرَّاءِ وَاَلضَّرَّاءِ وَاَلْكاظِمِينَ اَلْغَيْظَ وَاَلْعافِينَ عَنِ اَلنَّاسِ « 3 : 134 ( 1 ) ( انسانهاى با تقوا كسانى هستند كه در حالات آسايش ( سهولت امور معيشت ) و در حالات ناگوارى ( تنگى معيشت ) مال خود را در راه خدا انفاق مىكنند ، آنان كسانى هستند كه هيجان روانى خود را در مقابل ناملايمات فرو مىنشانند و مردم را عفو مىكنند . )