امام عليه السلام مىفرمايد : آرى ، به شرط آنكه دخترك فريب نخورد .
عرض كردند : حدّ رسيدن او به جايى كه فريب نخورد كجاست ؟
فرمود : ده سالگى » .
پاسخ به نويسنده چنين است كه : در متعه و نكاح دائم از اين نظر تفاوتى ديده نمىشود . اهلسنّت نكاح با دختر خردسال را ، اگر چه شش سال بيش نداشته باشد ، اجازه مىدهند ، و روايت مىكنند كه پيامبر صلى الله عليه و آله عايشه را ، كه شش سال بيش نداشت ، به زنى گرفت .
شيخ طوسى و شيخ صدوق از عايشه روايت كردهاند كه گفته است :
« پيامبر صلى الله عليه و آله مرا به عقد خود درآورْد در حالى كه دختركى شش ساله بودم و با من همخوابگى كرد در حالى كه نُه سال بيش نداشتم » ( صحيح بخارى ، ج 3 ، ص 1189 ؛ صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 1038 ) .
اهلسنت نكاح دائم دختر شيرخواره را نيز جايز مىدانند كه به خواست خدا پس از اندكى چگونگى آن را باز خواهيم گفت . پس اگر بتوان دختركى خرد و شيرخواره را به ازدواج دائم درآورْد متعهء او نيز مانعى نخواهد داشت ، زيرا احكام اين دو نكاح ، جز در موارد استثنايى ، يكسان است .
نويسنده مىگويد : امام خمينى متعهء دختر شيرخواره را جايز مىداند و مىگويد : « اشكالى ندارد كودك شيرخواره را متعه كرد و او را در آغوش گرفت و تفخيذ كرد و بر او بوسه زد . » ( تحريرالوسيله ، ج 2 ، ص 241 ، مسألهء شمارهء 12 ) .
پاسخ وى آن است كه : در تحرير الوسيله مسأله چنين نيست و آنچه
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 98
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص٩٨