مجبور مىشود نه جز او . مالك ، شافعى و ابو حنيفه مىگويند : « حدّ اين كار آن است كه دخترك تاب و توان نزديكى را داشته باشد ، و اين امر با اختلاف دختركان ، اختلاف مىيابد ، و در آن سن مشخّصى شرط نيست و اين شكل صحيح كار است . » ( شرح صحيح مسلم ، ج 9 ، ص 206 ) .
اينك مىگويم : براساس اين فتوا جايز است ولىّ با زوج اتّفاق كنند كه مرد با دخترك شيرخواره همبستر شود ، ولى با او نياميزد و تنها به بوسه و در آغوش كشيدن شهوانى و تفخيذ او بسنده كند و اين در صورتى است كه نظر ولىّ چنين باشد كه به دختر بچه زيانى نرسد .
براساس فتواى مالك ، شافعى و ابو حنيفه اگر دختر بچّهاى كه هنوز دو سال ندارد در صورتى كه تاب و توان نزديكى را داشته باشد مىتواند مورد جماع قرار گيرد ، چه رسد به لمس شهوانى و تفخيذ .
نويسنده گمان كرده است متعه در روزگار جاهلى روا بوده و چون اسلام آمده زمانى آن را ابقا كرده است و آنگاه در روز خيبر حرام شده ، ولى در ميان شيعيان ، معروف آن است كه عمر بن خطاب آن را حرام كرده است .
پاسخ نويسنده اين است كه دليلى در دست نيست كه متعه از اقسام ازدواجهاى جاهلى با شروط شناخته شدهء آن اعمّ از عقد و عدّه و مَهر و مدّت معلوم و جز آن بوده باشد ، زيرا اين شروط در ازدواجهاى دوران جاهلى ديده نمىشود و ظاهر اخبار صحيحِ فراوان آن است كه پيامبر صلى الله عليه و آله اين گونه ازدواج را براى صحابهء خود روا فرمود و درپارهاى جنگها اجازهء آن را به ايشان مىداد .
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 101
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص١٠١