بر كسى كه به فتوا آگاهى دارد پوشيده نيست كه مقصود از كاميابى همسر خردسال ، كاميابى از دخترى نيست كه متعهء اوست ، بلكه فرض مسأله در آميختن با همسر خردسال دائمى و كامجويى از اوست نه متعهء شيرخواره .
اگر چه نويسنده كامجويى از دختربچه يا شيرخواره را زشت مىشمرد ، ولى فراموش كرده ياد آور شود علماى اهلسنّت اين گونه مسائل را در كتبشان آوردهاند .
نووى در روضةالطالبين ، جلد 5 ، صفحهء 314 جواز نكاح با شيرخواره را مىآورَد و مىگويد : دوم ، در عين وقف شده ، حصول سود و فايده در همان حال شرط نيست ، بلكه وقف بنده خردسال و كره خر جايز است ، و نيز بيمارى كه اميد از ميان رفتن بيمارىاش مىرود ، چنان كه نكاح شيرخواره جايز است .
سرخسى مىگويد : « اگر كودك شيرخوارى به ازدواج درآورده شود ازدواج او درست است ، زيرا بستر وجود در معقود عليه - يعنى ملكِ حل - قائم مقام وجود است » ( مبسوط ، ج 15 ، ص 109 ) .
پيرامون كاميابى از دختر بچه ، نووى مىگويد : هنگام زفاف با همسر خردسال و در آميختن با او اگر همسر با ولىّ توافق كنند كه به دختر بچه زيانى نرسد « 1 » بدان عمل مىشود ، و اگر اين دو با يكديگر اختلاف يافتند احمد و ابو عبيد مىگويند : تنها دختر نُه ساله به اين كار
هامش
( 1 ) - چنانكه مىتوانند توافق كنند كه مرد با دخترك نزديكى نكند و تنها با بوسه ، تفخيذ و نظاير آن از او كام جويد ، ولى با دخترك در هم نياميزد و كامجويى از او در امورى باشد كه به دخترك زيانى نرسد .