حرام است محلّ خونريزى است و همهء مفاهيم اخبار بر آن اتفاق دارند و هيچ ناهمگونى در ميان نيست » ( الجامع لاحكام القرآن ، ج 3 ، ص 86 و 87 ) .
بدين ترتيب روشن مىشود كه مقصود از دورى گزيدن از زنان ، جماع با آنهاست ، ولى حرمت كاميابيهاى ديگر در آيه ديده نمىشود و بلكه احاديث صحيح اهلسنّت نيز بر حليّت آن دلالت دارند . « 1 »
اگر به فتاوى علماى اهلسنّت در اين مسأله بنگريم آن را دربردارندهء تفصيل و توضيح مىيابيم .
مالك بن مغول مىگويد : « مردى از عطاء دربارهء زنان حائض پرسيد . او پاسخ داد : در هر جايى كه خون ديده نشود اشكالى ندارد » ( همان ، ج 1 ، ص 256 ) .
شعبى مىگويد : « اگر زن [ حائض ] بر فرج خود پارچهاى پيچيد مرد مىتواند با او مباشرت كند » ( مصنف ابن ابى شيبه ، ج 3 ، ص 524 ) .
اگر سخن ما روشن شد كه مقصود از كنارهگيرى از زنان ، جماع از فرج ايشان است روشن مىشود كه ديگر كاميابيها رواست ، چنانكه عموم فقها بر اين اعتقادند .
امّا مسأله وطى در دُبر از آنجا كه نزد ما كراهت شديد دارد و جز مردم فرومايه بدان نمىپردازند و نزد پارهاى از علماى اهلسنّت رواست ، ديگر وجهى براى امر بدان نمىمانَد ، و مفهومى نخواهد داشت
هامش
( 1 ) - صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 602 - صحيح مسلم ج 1 ، ص 242 و 243 - سنن ترمذى ، ج 1 ، ص 239