زن حائض به هر گونهاى از آن حرام است ، خواه از فرج يا از دُبر يا جز آن دو ، و اين سخنى است كه هيچ قائلى ندارد و همان علمايى كه نويسنده بديشان اعتقاد دارد آن را رد مىكنند ، زيرا ايشان خود تصريح مىكنند كه مىشود با زن حائض جمع شد و تنها بايد از فرج او كناره گرفت .
ابن كثير مىگويد : مقصود از اين فرمودهء الهى « فاعتزلوا النّساء فى المحيض » « فرج » است ، زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است : « هر كارى بكنيد مگر جماع » ، و از همين رو بسيارى از علما يا بيشتر آنها بر اين باورند كه مىشود با زن حائض مباشرت كرد مگر با فرج او .
قرطبى در تفسير خود مىگويد : علما پيرامون مباشرت با زن حائض و آنچه از او رواست با يكديگر اختلاف دارند . . .
تا آنجا كه مىگويد : ثورى و محمد بن حسن و بعضى از ياران شافعى مىگويند : از محلّ خونريزى بايد كناره گرفت ، زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است : « هر كارى بكنيد مگر جماع » . اين سخن را كه داوود آورده پيشتر گفتيم . اين حديث صحيح است از شافعى .
ابو معشر به نقل از ابراهيم به نقل از مسروق آورده كه گفته است : از عايشه دربارهء زن حائض خود پرسش كردم كه كجاى او بر من رواست ؟
او پاسخ داد : « همهء جاى او مگر فرجش » . علما مىگويند : احتياط آن است كه مباشرت با زن حيض در حالى صورت گيرد كه ازار پوشيده باشد تا از مقدّمهء جماع پرهيز شود ، زيرا اگر ملاعبه با رانهاى او مباح باشد مقدّمهاى است براى دست يازيدن به محلّ خونريزى كه به اجماع حرام است و به همين دليل احتياطاً بدان امر شده است و آنچه مستقلًّا
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 137
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص١٣٧