دربارهء آوردن فرزند است كه فرمود فرزند را از جايى طلب كنيد كه خدايتان فرموده است . خداوند [ در جاى ديگر ] مىفرمايد : « نِساؤُ كم حَرْثٌ لَكُمْ فأتُوا حَرْثَكم أنّى شِئْتُمْ » « 1 » ( استبصار ، ج 3 ، ص 243 ) .
نويسنده در اين باره دو روايت ديگر را نيز آورده است .
پاسخ او اين است كه با چشمپوشى از سندهاى اين احاديث كه برخى ضعيف هستند ، نزديكى با زنان از عقب مسألهاى است اختلافى ميان علما . برخى آن را ناروا و شمارى روا مىدانند و گروهى از صحابه ، تابعين و امامان مذاهب اهلسنّت قائل به جواز آن هستند .
قرطبى مىگويد : از كسانى كه اين سخن بديشان منتسب است ، سعيد بن مسيب و نافع و ابن عمر و محمّد بن كعب قرظى و عبدالملك بن ماجشون هستند . اين از مالك روايت شده كه در كتابش با نام « كتاب السر » آورده است . ياران كارشناس مالك و بزرگان ايشان چنين كتابى را انكار مىكنند . ابن عربى مىگويد كه ابن شعبان جواز اين سخن را به گروه فراوانى از صحابه و تابعين و به مالك با روايات بسيارى مستند مىسازد و آن را در كتاب « جماع النسوان و احكام القِران » آورده است . كياطبرى مىگويد : « از محمّد بن كعب قرظى روايت شده كه وى در اين كار اشكالى نمىديده است » ( الجامع لأحكام القرآن ، ج 3 ، ص 93 ) .
ابن قدامه مىگويد : مباح بودن اين كار از ابن عمر و زيد بن اسلم و نافع و مالك روايت شده است .
هامش
( 1 ) - بقره / 223 ؛ زنانتان كشتزار شما هستند ، از هر كجاى ايشان خواهيد درآييد .