احمد بن حنبل به نقل از جابر آورده كه مىگويد : « دو گونه متعه در روزگار پيامبر صلى الله عليه و آله جارى بود و عمر ( رض ) ما را از آن بازداشت و ما از آن كار دست شستيم . » ( مسند ، ج 3 ، ص 325 ) .
اينك مىگويم : اين روايات در رساندن مقصود ما صراحت دارند ، زيرا جابر اين تحريم را به عمر نسبت مىدهد نه به ديگرى .
از اين رو سيوطى مىگويد : « فصلى در ابداعات عمر ( رض ) .
عسكرى مىگويد : او آغازين كسى است كه اميرالمؤمنين عليه السلام ناميده شده ، و نخستين كسى است كه تاريخ را به هجرى نوشت ، و اوّلين كسى است كه بيتالمال را تأسيس كرد و نخستين كسى است كه برخاستن در شب رمضان را آيين كرد و اوّل كسى است كه شب پاسبان نهاد و اوّلين كسى است كه هجو را كيفر داد و نخستين كسى است كه براى ميگسارى هشتاد تازيانه زد ، و نخستين كسى است كه متعه را حرام كرد . » ( تاريخ الخلفاء ، ص 108 ) .
نويسنده مىنويسد : « درستِ مسأله آن است كه متعه در روز خيبر حرام شد . اميرالمؤمنين عليه السلام مىفرمايد : « رسول خدا صلى الله عليه و آله روز خيبر خوردن گوشت خر و نكاح متعه را حرام كرد . » ( تهذيب ، ج 2 ، ص 186 ؛ استبصار ، ج 3 ، ص 142 ) .
پاسخ به نويسنده چنين است كه : اين روايت از آنجا كه نام عمرو بن خالد واسطى در زنجيرهء راويان آن ديده مىشود حديثى ضعيف است ، زيرا اين فرد در كتب رجالى توثيق نشده است و معروف است كه وى از جلو داران زيديه مىباشد . از ديگر راويان اين حديث حسين بن عُلوان
الرد الوجيز على كتاب ' لله ثم للتاريخ '" ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) " — صفحة 103
مساهمون: الشيخ علي آل محسن
ص١٠٣