مسلم در صحيح خود به نقل از قيس آورده كه گفته است : « از عبداللّه شنيدم كه مىگفت : همراه رسول خدا صلى الله عليه و آله مىجنگيديم و زنهايمان همراه ما نبودند . عرض كرديم : آيا خود را اخته نكنيم ؟ پيامبر ما را از اين كار بازداشت ، وانگاه به ما اجازه داد زنى را تا مدّتى معلوم به نكاح خود در آوريم . آنگاه عبدالله اين آيه را خواند :
« يا أيُّهاالذّينَ آمَنُوا لا تُحرّموا طَيّباتِ ما احَلَّ اللّهُ لَكُمْ و لا تَعْتَدُوا إنَّ اللّهَ لايُحِبُّ الْمُعْتَدينَ » « 1 » .
به نقل از جابر بن عبدالله و سلمة بن اكوع آمده كه گفتهاند :
« منادى پيامبر صلى الله عليه و آله سوى ما آمد و گفت : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به شما اجازه داده استمتاع كنيد ، يعنى زنان را به متعهء خود درآوريد » ( صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 1022 ) .
دليل تحريم متعه از سوى عمر روايتى است كه مسلم با سند خود از ابو زبير نقل مىكند كه گفته : از جابر بن عبداللّه شنيدم كه مىگفت : ما با يك مشت خرما و آرد ، بيوه زنان را به روزگار رسول خدا صلى الله عليه و آله و ابوبكر متعه مىكرديم تا آنكه عمر ، عمرو بن حريث را از اين كار بازداشت .
او با سند خود از ابونضره آورده است كه گفته : « نزد جابر بن عبداللّه بودم كه كسى آمد و به او گفت : ابن عبّاس و ابن زبير درباره دو متعه با هم اختلاف يافتهاند . جابر گفت : ما اين دو متعه را با حضور پيامبر صلى الله عليه و آله انجام مىداديم ، ليك از آن پس عمر ما را از آن دو گونه متعه بازداشت و ما ديگر متعه نكرديم » ( صحيح مسلم ، ج 2 ، ص 1023 ) .
هامش
( 1 ) - مائده / 87 ؛ اى كسانى كه ايمان آورديد آنچه خدا براى شما حلال كرده حرام نكنيد و از حدّ درنگذريد كه خدا از حد درگذرندگان را دوست نمىدارد .