تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتابخانه تاريخى ( سرزمين ميان‌رودان "بين النهرين" ، حكومت مادها ، آشور ) ( فارسي ) — صفحة 698

مساهمون:

ص٦٩٨
( 4 ) در واقع ، داريوش مىخواست سپاهش را در نزديكى نينوا « 1 » براى جنگ بگستراند ، زيرا جلگه‌هايى كه اين شهر را احاطه مىكرد ، فضاى آزاد وسيعى پيش رويش قرار مىداد كه به‌ويژه ، براى چنين سپاه بزرگى كه تحت فرماندهىاش گرد آمده بودند ، مناسب مىنمود . او اردويش را در نزديكى دهكده‌اى به نام اربل « 2 » برپا كرد « 3 » . وى در آن‌جا سپاه را هر روز براى جنگ مىآراست و با استقرار و انجام رزمايش مداوم يگان‌ها ، آن‌ها را به اطاعتى سريع عادت مىداد . « 4 » در واقع ، او عميقا نگران بود : آيا تجمع مردمانى كه به يك زبان سخن نمىگفتند ، در حين نبرد نوعى آشفتگى برنمىانگيخت ؟

54 .

( 1 ) داريوش پيش از اين نمايندگانى را نزد اسكندر فرستاده بود تا به راه‌حلى مسالمت‌آميز دست يابند : وى منطقه‌ى اين سوى هاليس را به اسكندر واگذار مىكرد و وعده داد 20 هزار تالان نقره‌ى ضرب شده به او دهد . ( 2 ) چون نتوانست موافقت اسكندر را جلب كند ، نمايندگان جديدى به سويش فرستاد : وى اسكندر را از اين كه با مادرش ، همچنين ديگر اسراى جنگى به خوبى رفتار كرده است ، ستود و از وى خواست با پذيرش سرزمين اين سوى فرات ، سى هزار تالان و يكى از دخترانش به همسرى ، دوست شاه گردد . خلاصه ، همين‌كه دامادش شود ، با قرار گرفتن در رديف پسر شاه ، در حكومت بر سراسر امپراتورى ،
هامش
( 1 ) .Ninive( 2 ) .( Arbeles )؛ يا اربيل ؛ شهرى بزرگ در جلگه‌هاى نينواى قديم كه براساس نظر ديودور و تعداد ديگرى از مورخان باستان ، آخرين جنگ داريوش سوم و اسكندر مقدونى در آن‌جا روى داد ، ولى پلوتارك ( اسكندر ، 57 ) نبرد آخر را در گوگمل مىداند ، چنان‌كه مىنويسد : « اما آخرين نبرد بزرگ بين داريوش و اسكندر ، بر خلاف نظر بيشتر مورخين ، در « اربل » اتفاق نيفتاد ، بلكه در گوگمل روى داد . اين اسم به زبان پارسى به معنى « خانه‌ى شتر » است . » ( 3 ) . كنت كورث ، واضح‌تر از ديودور ، مسير داريوش را ترسيم و تشريح مىكند . ديودور روايت اين نكته را فراموش مىكند كه داريوش براى رسيدن به اربل ( اربيل (‹ Erbilكه به خاطر پرستشگاه ايشتار ، ايزد بانوى جنگ ، معروف بود . ) دجله را ( در 5 روز ) و آنگاه ليكوس ( زاب كوچك ) را نيز در پنج روز پشت سر گذارد . آريان ( 3 ، 8 ، 7 ) اشاره مىكند كه اردوگاه داريوش در 600 استادى ( حدود 35 كيلومترى ) شهر واقع بود . ( 4 ) . ديگر منابع موجود تنها اشاره مىكنند كه داريوش ميدان جنگ را هموار ساخت تا حركت ارابه‌ها و سواره‌نظام را تسهيل كند .