363 - 362 پ . م 82 .
( 1 ) با پايان يافتن سال ، خاريكليدس « 1 » آرخونت آتن شد و در روم ، ل . اميليوس مامركوس « 2 » و ل . سكستيوس لاترياس « 3 » به كنسولى منصوب شدند .
در اين سال ، آركادى ، كه با پيز « 4 » ، مشتركا مسابقات المپيك را برگزار كرده بود ، صاحب پرستشگاه و دارايىهاى موجود در آن شد . ساكنين مانتينه « 5 » بخش اعظم نذورات را براى استفاده شخصى ، تصاحب كردند : اين جنايتكاران مىخواستند جنگ عليه اليس به درازا كشد تا در وقت صلح ناچار به گزارش آنچه ربوده بودند ، نباشند .
( 2 ) ساير آركاديان مىخواستند صلح را برقرار سازند و اختلافاتى بين اين مردمان دوست ، به وجود آمد . بدينسان ، دو جبهه شكل گرفت . تژه پيشاپيش اردوى نخست و مانتينه در رأس اردوى دوم قرار داشت .
( 3 ) كشمكش آنچنان بالا گرفت كه ناگزير ، با جنگ بدان فيصله دادند . تژه نمايندگانى را نزد بئوسيان گسيل داشت و آنان را متقاعد كرد كه به يارىشان بشتابند . بئوسيان ، اپامى نونداس را بهعنوان فرمانده كل برگزيده ، سپاهى چشمگير را در اختيارش گذارده و او را به يارى تژه گسيل داشتند « 6 » .
( 4 ) ساكنين مانتينه از سپاهى كه از بئوسى مىآمد و از شكوه و جلال اپامى نونداس انديشناك شدند و نمايندگانى را به سوى آتنيان و لاسدمونيان ، بزرگترين دشمنان بئوسى ، روانه داشتند و اين نمايندگان آنها را متقاعد ساختند تا
هامش
( 1 ) .Charicleides( 2 ) .L . AemiliusMamercus( 3 ) .L . SextiusLaterias( 4 ) .Pise( 5 ) . گزنفون ( 7 ، 4 ، 33 ) روايتى متفاوت را از وقايع ، به دست مىدهد . براساس نظر او ، اين ساكنين مانتينه نبودند كه از گنجينهها و خزاين المپيك استفاده كردند بلكه صاحب منصبان مركزى بودند . اينان از اين خزانه براى پرداخت مواجب يگان زبدهى سپاه آركادى ( اپارىتوآ ) استفاده كردند ، امّا ساكنين مانتينه به اين عمل آنان اعتراض كردند . ديودور به اشتباه ، موقعيت طرفهاى درگير را وارونه جلوه داده است .
( 6 ) . بر پايه نظر گزنفون ( 7 ، 4 ، 36 - 40 ) لشكركشى اپامى نونداس پس از حملهى بىنتيجهى يك سردار تبايى به تژه ، روى داد .