( 8 ) پلوپونزىها - غير از آخاييان - توسط كلئارك لاسدمونى ؛ بئوسىها توسط پروكسنوس « 1 » تبايى ؛ آخاييان توسط سقراط آخايى و تسالىها توسط منون لاريسى فرماندهى مىشدند .
( 9 ) يگانهاى مختلف بربرها تحت فرمان سرداران پارسى بودند و كوروش نيز فرماندهى كل قوا را در اختيار داشت . وى نقشهى لشكركشى عليه برادر را با سردارانش در ميان گذارد ، ولى آن را از سپاهيان مخفى نگاه داشت ، زيرا مىترسيد در برابر چنين اقدام گستاخانه و جسورانهاى پا پس كشند ؛ از اينرو ، براى مقابله با هر پيشامدى ، در طول راه با سربازان به مهربانى و عطوفت رفتار كرده ، از آنها دلجويى و تمامى نيازهايشان را به طور كامل بر طرف مىكرد . « 2 »
20 .
( 1 ) كوروش از ليدى ، فريگيه و سرزمينهاى مجاور كيليكيه عبور كرد و به دربندهاى كيليكيه « 3 » رسيد . اين گردنه باريك بود و شيبدار بود ، بيست استاد طول داشت « 4 » و از هر دو طرف با كوههاى بسيار مرتفع و دستنيافتى احاطه مىشد .
از هر طرف ديوارههايى از كوهها تا جاده امتداد مىيافت و در بندها ، از اين سوى جاده تا آن سوى آن ، ساخته شده بودند .
( 2 ) كوروش پس از آنكه اين گردنه را پشتسر نهاد ، همراه با سپاه وارد دشت زيبايى شد كه در هيچ جاى ديگر آسيا نظير آن را نمىتوان يافت . از آنجا ، راهى تارس « 5 » - بزرگترين شهر كيليكيه - شد و بىدرنگ آن را به تصرف خويش درآورد . سيهنهسيس « 6 » ، حاكم كيليكيه ، با شنيدن خبر آمدن نيروهاى بىشمار دشمن ، هراسناك شد ، زيرا ياراى ايستادگى در برابر چنين سپاه عظيمى را نداشت .
هامش
( 1 ) .Proxenus( 2 ) . حكايتى كه ديودور از لشكركشى كوروش كوچك ، بهطور خلاصه ، بيان مىكند تقريبا با آناباسيس گزنفون همخوانى دارد .
( 3 ) . شايد بتوان به جرأت گفت كه اين دربند از دورهى خشايارشا به بعد همواره داراى اهميت نظامى بوده است . اين گردنه در ارتفاع 966 مترى از سطح دريا قرار داشته است .
( 4 ) . بيش از 3600 متر
( 5 ) .( Tarse )؛ طرسوس كنونى ؛ از شهرهاى تركيهى امروزى .
( 6 ) .( Syennesis )؛ هرودوت به اشتباه عنوان پادشاه كيليكيه را نام خاص وى مىداند .