تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتابخانه تاريخى ( سرزمين ميان‌رودان "بين النهرين" ، حكومت مادها ، آشور ) ( فارسي ) — صفحة 294

مساهمون:

ص٢٩٤
رود مازار « 1 » بود - درگرفت . آنان سخت با يكديگر جنگيدند و بىآن‌كه خصومتشان پايان گيرد ، متقابلا تلفات قابل توجهى متحمل شدند . ( 3 ) اين پيكار به زودى با آشوب‌هاى ديگرى همراه بود . براساس تقسيم‌بندىهاى جديدى كه توسط شهرها صورت گرفته بود ، زمين‌ها به صورت ناعادلانه و به عبارتى ، براساس بخت و اقبال شخصى ، ميان شمار زيادى از شهروندانى كه به تازگى نامشان ثبت گرديده بود ، تقسيم شد . بسيارى از آشوب‌ها به ويژه در سيراكوز از اين امر ناشى گرديد . ( 4 ) زيرا تندريد « 2 » نامى كه بسيار جسور و بىپروا بود در ابتدا گروهى از بيچارگان را نزد خويش پذيرا شده ، آنان را چون نگهبانان يك جبار به دور خويش جمع نمود . سيراكوزيان با اين عقيده كه وى سوداى جبارى در سر دارد ، او را متهم كرده ، به مرگ محكوم كردند . ( 5 ) اما هنگامى كه وى را به سياهچال انتقال مىدادند ، طرفدارانش گرد هم آمده ، بر افرادى كه او را مىبردند ، حمله‌ور شدند . بزرگان شهر در اين غوغا و آشوب مداخله كرده ، شورشيان را دستگير و آن‌ها را با تندريد به هلاكت رساندند . چون اين آشوب‌ها اغلب به واسطه‌ى پديدار شدن مدعيان جبارگرى از سر گرفته مىشدند ، مردم سيراكوز ناچار شدند از آتنيان تقليد كرده و قانونى نظير « استراسيسم » را وضع كنند .

87 .

( 1 ) در آتن ، هر شارمندى مىبايست بر تكه سفالى ( استراكون ) ، نام شخصى را كه در نظرش بيش از ديگران سوداى جبارى را در سر مىپروراند ، بنويسد . اما در نزد سيراكوزيان ، بر برگ زيتونى نام شخصى را كه بيش از اندازه قدرتمند پنداشته مىشد ، مىنوشتند . كسى كه نامش بر روى بيشترين تعداد برگ‌ها نوشته مىشد ، مىبايست براى مدت 5 سال تبعيد شود . ( 2 ) آن‌ها فكر مىكردند كه از اين راه مىتوانند غرور افرادى را كه در ميهن
هامش
( 1 ) .Mazare( 2 ) .Tyndaride