الصَّالِحاتِ ) )
يعنى كسانىكه ايمان آوردهاند و اعمال صالحه بجا آوردند پس اعمال صالحه را عطف فرموده است بر ايمان و اگر دو چيز نباشند عطف صحيح نباشد .
پس معلوم شد كه اعمال صالحه داخل در ايمان نيستند پس اهل كباير نيز مؤمن باشند و چون خداوند امر فرموده است پيغمبر خود را بطلب آمرزش نمودن براى مؤمنين پس آنحضرت نخواهد ترك نمود آن را زيرا كه مقتضى عصمت آنست كه عمل نمايد به تمام اوامر خدا و چون طلب آمرزش نمود البته مقبول و مستجاب خواهد شد چونكه خداوند وعده فرموده است كه آنحضرت را راضى نمايد در كلام خود
وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى
زود است كه پروردگار تو چندان بدهد ترا تا راضى شوى و علاوه بر اين خود آنحضرت فرموده است كه من شفاعت خود را براى صاحبان كبيره از امت خود ذخيره كردهام و چون اينرا دانستى بدانكه همچنانى كه شفاعت براى حضرت رسول ثابتست همچنان براى ائمه ما هم ثابت است به همان نحو بدون فرق و دليل بر آن اخبار خود ائمه است به آن و عصمت ايشان منافات دارد با دروغ بودن آن .
فايده پنجم واجبست اقرار نمودن و تصديق كردن باحوال قيامت و اوضاع آن و كيفيت حساب و بيرون آمدن مردم از قبور خود در حالى كه برهنه باشند و باينكه با هريك از مردم در آن روز دو ملكند كه يكى او را ميراند بسوى محشر و ديگرى شهادت ميدهد بر عمليكه در آخر دار دنيا از او صادر گشته و تصديق نمايد باحوال بهشت و اختلاف درجات و مراتب اهل آن و بكيفيت نعمتهاى بهشت از خوردنيها و آشاميدنيها و زمانى كه مهيا شدهاند براى اهل آن و غير اينها از چيزهائى كه كه هيچ چشمى