مانند چوب نيمسوز يا مانند ذغال و چون اهل بهشت ايشانرا ببينند گويند اينها جهنميانند پس امر صادر شود از جانب پروردگار بر ملائكه كه ايشان را در چشمهء حيوان فروبرند و چون بيرون آيند روهاى ايشان مانند ماه چهارده شود و اما آياتى كه دلالت دارد بر عقاب عاصيان و مخلد بودن ايشان در جهنم پس مراد از مخلد بودن مكث زمان طويل است و خلود به اين معنى بسيار استعمال مىشود و مراد بفجار و عصاة كه در آيه است كسانى هستند كه فجور و عصيان ايشان به حد كمال رسيده است و ايشان كفارند بدليل قول تعالى
( ( أُولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ) )
و همين است مقتضى جمع بين آياتى كه دلالت دارد بر اينكه عقاب مخصوص است به كفار مانند آية
( ( إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَ السُّوءَ عَلَى الْكافِرِينَ ) )
ذلت و خوارى و عذاب در روز قيامت بر كسانى است كه كافر شدهاند .
و بين ساير آياتى كه دلالت دارد بوقوع بر مجرمين و اهل معاصى و طريق جمع بين اين دو طايفه آيات بيكى از دو وجه است يكى آنكه آياتى را كه دلالت دارد بر خلود اهل معاصى در جهنم حمل كنيم بر كفار تا مطابق شود با آياتى كه دلالت دارد بر مخصوص بودن عذاب جهنم بكفار .
دوم اينكه خلود را حمل كنيم بر مكث زمان طويل تا مطابق آيد با نجات اهل ايمان .
و چون اين مطلب را دانستى پس بدانكه صاحبان كبيره وقتى معذب ميشوند كه عفو الهى و شفاعت حضرت رسالت پناهى شامل حال ايشان نشده باشد زيرا كه تمام اميد عفو خداوند دارند و متوقع گذشت اويند خصوصا كه خود نيز وعده عفو فرموده است در آيات بسيارى مانند قول تعالى
وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ
عفو ميفرمايد از گناهان و يعفو عن كثير گذشت