براى خداى تعالى و در غير اينشريعت سجود مقرر نبوده است و مقرر شده است در اين دين كه نماز را به جماعت برپا دارند چون در آن تقويت دينست و موجب الفت بين مؤمنين و مشتملست بر تعظيم شعائر اللّه بنحويكه بر هيچ صاحب عقلى مخفى و پوشيده نيست و اگر كسى تأمل نمايد در تشريع حج بيت اللّه و وجوب آن بر صاحبان استطاعت و تدبر نمايد در كيفيت اعمال آن خواهد دانست كه چه مقدار فوايد بزرگ در آنست از تزكيه نفوس و تطهير اموال و نشر احكام دين در بلاد و به ياد آوردن از معاد و احياء شرع و غير اينها از فوايد كه بر صاحبان هوش و ادراك مخفى نخواهد بود .
و اگرچه حكمت بعض از افعال آن پوشيده است بر بيخردان همچنانكه حكمت تحريم خمر مخفى شده است بر بعض احمقان از اهل كتاب و بدينسبب تخطئه كرده است مسلمين را در اجتناب نمودن از آن به گمان اينكه سبب تفريح قلب و موجب لذت روح است غافل شده است اين احمق از اينكه تميز انسان از بهايم و ساير حيوانات نه بسبب لذتهاى جسمانيه و فرح و نشاط است زيرا كه بسا هست كه لذت خر از خوردن و نوشيدن و جماع كردن بيشتر باشد از لذت ناپليون از اين اشياء بلكه امتياز او بسبب قوت عقل و ادراك كليات علوم و متخلق بودن باخلاق حسنه و خالى بودن از اخلاق رذيله است و شبهه نيست در اينكه شرب مسكرات ضعف قلب و موجب كسب اخلاق رذيله و دورى از اكتساب علوم و معارف حقه مىشود و در بين شاربين آن دشمنى ميافكند و موجب كبر و بددلى و كمدليست و غيرت و حميت انسانيرا سلب مينمايد از شارب آن و از اينجهتست كه بعض از حكماء فرنگ چون بر مفاسد آن مطلع گشته حكم باجتناب از آن مينمايد چنان كه جمعى از عقلاء ايشان
ترجمه شرح باب حادى عشر يا جامع شهرستانى ( فارسى ) — صفحة 162
مساهمون: العلامة الحلي
ص١٦٢