ونيازمنديهاى آنان شكيبا باشيد زيرا شماها خزانه داران رعيّت ووكلاء امّت وسفيران أئمّه هستيد ، هيچكس را از نيازى كه دارد گرفتار حشمت خود نسازيد واو را از تقاضايش باز نداريد .
براي تحصيل خراج از مردم جامهء تن آنها را چه تابستانى باشد وچه زمستاني نفروشيد وحيوانى كه وسيلهء كار آنها است از گاو والاغ نفروشيد وبنده وخدمتكار را هم بفروش نرسانيد .
بخاطر يك درهم بدهى خراج احدى را يك تازيانه نزنيد ، بمال احدى چه مسلمان باشد وچه كافر در پناه اسلام دست درازى نكنيد ، مگر اين كه أسب يا ساز وبرگ جنگ باشد كه وسيلهء تجاوز بأهل اسلام گردد كه براي مسلمان نشايد كه نيروى جنگى را در دست دشمنان اسلام وانهد ووسيله شوكت آنها در برابر مسلمانان گردد .
از نصيحت واندرز خود دريغ نكنيد واز خوشرفتارى با قشونىها كوتاهى نكنيد ، از كمك برعيّت خوددارى ننمائيد واز تقويت وتأييد دين خدا باز نايستيد در راه آنچه خدا بر شما واجب كرده تلاش كنيد ، زيرا خداوند بما وشماها احسان كرده ونعمت بخشيده تا با همه كوشش خود شكر أو را بگزاريم وتا آنجا كه نيروى ما برسد أو را يارى كنيم وجنبش وتوانى نيست جز بخداوند والا وبزرگوار .
المختار الواحد والخمسون من كتبه عليه السّلام ومن كتاب له عليه السلام إلى امراء البلاد في معنى الصلاة
أمّا بعد ، فصلَّوا بالنّاس الظَّهر حتّى تفىء الشّمس مثل مربض العنز ، وصلَّوا بهم العصر والشّمس بيضاء حيّة في عضو من النّهار حين يسار فيها فرسخان ، وصلَّوا بهم المغرب حين يفطر الصّائم ويدفع
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 151
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص١٥١