وبا عنايت اوست رسيدن مطالب شما وبطرف اوست قصد راه شما وبسوى اوست نشانگاه فزع وخوف شما پس بدرستى كه تقوى دواى درد قلبهاى شماست ، وچشم كورى دلهاى شما ، وشفاى ناخوشى بدنهاى شما ، وصلاح فساد سينهاى شما ، وپاكيزگى كثافت نفسهاى شماست ، وجلاى پردهاى بصرهاى شما ، وخاطر جمعى خوف قلبهاى شما ، وروشنى سياهى تاريكى قلب شما است .
پس بگردانيد طاعت وعبادت پروردگار را لباس باطني خودتان نه لباس ظاهري وداخل در باطن خود نه شعار ظاهري ، وچيزى لطيف در ميان دندهاى خودتان ، وأمير حكمران بالاى جميع كارهاى خودتان ومحل آب خور از براي زمان ورود آن ، وواسطه از براي درك مطالب خودتان ، وسپر از براي روز فزع خود وچراغها از براي بطون قبرهاى خود ، ومايهء انس از براي طول وحشت خود ، وفرج وراحت از براي اندوه ومحنت مواطن خودتان .
پس بدرستى كه طاعت خدا حرز است ، از مهلكه هاى محيطه واز محلَّهاى خوفي كه متوقعست واز حرارت آتشهاى روشن شده ، پس كسى كه اخذ نمود تقوى را غايب شد از آن شدتها بعد از نزديكى آنها باو ، وشيرين شد از براي أو كارها بعد از تلخى آنها ، ومنكشف شد از أو موجها بعد از تراكم وتلاطم آنها ، وآسان شد از براي أو كارهاى صعب بعد از مشقت انداختن آنها ، وباريد باو بارانهاى كرامت بعد از قحطى آن ، وبرگشت با مهربانى بر أو رحمت خدا بعد از رميدن آن ، ومنفجر شد بر أو چشمهاى نعمتها بعد از نايابى آنها ، وباريد بأو باران بركت با شدّت بعد از ضعف وقلَّت آن .
پس پرهيز نمائيد از خدا چنان خداوندى كه نفع بخشيد بشما با موعظه بالغه خود ، وموعظه فرمود بشما با رسالت رسولان خود ، ومنت گذاشت بر شما با نعمت فراوان خود ، پس ذليل نمائيد نفسهاى خودتان را با بار عبادت أو ، وخارج شويد بسوى أو از حق أطاعت أو كه لايق حضرت أو است
منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة — صفحة 282
مساهمون: حبيب الله الهاشمي الخوئي
ص٢٨٢